Burnout, het klinkt zo alledaags…

Burnout, het klinkt zo alledaags…

Dali

Een burnout is iets vreselijks. De ene dag ben je nog in staat om vijftien taken tegelijk uit te voeren en de volgende dag is uit bed komen eigenlijk al teveel. Vaak komt de hoogste nood voorbij is, dan is de absolute noodzaak om vol gas door te gaan wat minder, het ergste gevaar is geweken. En dan blijkt, vaak achteraf gezien, dat je eigenlijk al een flinke tijd veel harder werkt (of zorgt) dan je leuk vindt. Dat je al een hele tijd geen lol meer hebt in wat je zo hard aan het doen bent. En dan blijkt ook dat de batterij, jouw reserves, al eigenlijk best lang helemaal leeg zijn.

De weg terug

De weg terug is er een van kleine stapjes en goed op jezelf passen: Dat houdt in dat als het een dag goed met je gaat, dat je dan rustig aan doet. Weet dat je rustig aan moet doen, anders zal je het de tijd daarna bezuren. Ben je weer twee stappen achterop. Je hebt al zo lang niet meer goed naar je lijf geluisterd dat je niet goed op de signalen kunt vertrouwen. Als je een goede dag hebt, doe dan niet veel meer dan je met jezelf hebt afgesproken op een slechte dag. Op de dagen dat je futloos bent, dat je dan jezelf zet tot een vast programma. Op tijd opstaan, wel ontbijten, een kwartiertje wandelen, rust. Wel lunchen, iets kleins in huis doen, en wel avondeten. ’s avonds een uurtje tv kijken en bijtijds weer naar bed.

Kleine stapjes

Je zult in kleine stapjes weer moeten herstellen. met haptotherapie kun je jouw lijf, je gevoel weer kunnen gaan (her-)ontdekken. Te gaan ontdekken wat je nu werkelijk belangrijk vindt en hoe jij, als het beter met je gaat, verder wilt. Hetzelfde leven op dezelfde manier? of moet er wat veranderen? En als je stapje voor stapje meer energie krijgt dan is het goed om na te gaan waar jij werkelijk door bezield raakt. Waar krijg jij werkelijk energie van en wat is jouw maat daarin?

Haptotherapie